fifteen minutes....

Quince minutos
Bastan quince minutos para enamorarse
Quince minutos para entablar una conversación –medianamente interesante-.
Quince minutos –de tu tiempo-, al calor de un café,
compartiéndonos –no diría que no-.
Quince minutos a la sombra de un álamo, en plena calle, bajo un soportal, viendo a un músico, escudriñando entre los escaparates, dejando que pase el tiempo
lentamente.
Quince minutos buscándote.
Fifteen minutes...
Llegaste, y descubriste lo que no conocía en mí.
Me hiciste mucho más –MIL veces más- vulnerable, y desde entonces soy también más humilde. Mucho más humano.
Descarnadamente humano...
Desde entonces ando buscándote...

Monikinha dijo
Hai xente que deixa pegada nas nosas vidas e suceda o que suceda, continúen nelas ou non nunca hai que renunciar a esas marcas. Son as que fan de nós o que somos, son as que recordan que a xente que nos rodea nun momento determinado tamén nos fai crecer e nos convirte no que somos.
29 Junio 2006 | 09:23 PM