Publicidad:
La Coctelera

Fifteen minutes with you...

(oh well, I wouldn´t say no)

29 Junio 2006

fifteen minutes....

Quince minutos

Bastan quince minutos para enamorarse
Quince minutos para entablar una conversación –medianamente interesante-.
Quince minutos –de tu tiempo-, al calor de un café,
compartiéndonos –no diría que no-.
Quince minutos a la sombra de un álamo, en plena calle, bajo un soportal, viendo a un músico, escudriñando entre los escaparates, dejando que pase el tiempo
lentamente.
Quince minutos buscándote.
Fifteen minutes...

Llegaste, y descubriste lo que no conocía en mí.
Me hiciste mucho más –MIL veces más- vulnerable, y desde entonces soy también más humilde. Mucho más humano.
Descarnadamente humano...
Desde entonces ando buscándote...

servido por mozzer 7 comentarios compártelo

7 comentarios · Escribe aquí tu comentario

Monikinha

Monikinha dijo

Hai xente que deixa pegada nas nosas vidas e suceda o que suceda, continúen nelas ou non nunca hai que renunciar a esas marcas. Son as que fan de nós o que somos, son as que recordan que a xente que nos rodea nun momento determinado tamén nos fai crecer e nos convirte no que somos.

29 Junio 2006 | 09:23 PM

Monikinha

Monikinha dijo

Por certo, non estou de acordo con que teñamos que ser máis egoístas. Xa hai egoístas dabondo, e de aí veñen os problemas. Sé xeneroso, doe máis pero é moito máis fructífero.

Un bico

29 Junio 2006 | 09:24 PM

Moz

Moz dijo

Tienes toda la razón, Mónica, en que hay que ser generoso. Lo de ser egoísta era sólo una foma de hablar, una forma un poco visceral. Además conociéndome sabes que me cuestan un poco esos arranques de egoísmo, no sé a lo mejor si por falta de carácter más que altruísmo -jeje ;-)-. Pero sí, hay que darse, lo que pasa es que hay que saber elegir a quién te das también, eso pienso yo, y no ir de ingenuo por la vida, porque te puedes llevar muchas desilusiones... Y sí, amar,y darse demasiado duele, pero de la gente que se da es de la que más disfrutamos y de la que más aprendemos.
Son los que nos dejan marca ;-)

(dios qué insoportablemente cursi me he puesto jaja, pero es así...)

29 Junio 2006 | 11:01 PM

Laban

Laban dijo

Hola rapaces!
Qué tal estades? Qué gusto poder volver ler cousas vosas. Xa sabedes que eu son, se cabe, o menos filósofo de todos, o menos romántico de todos, o de palabras menos feiticeiras, pero encantábame escoitarvos, lervos cando compartimos tanto e tanto en Santiago.
Sei que os "tiros" da letra non van por ahí, pero é certo, tes razon Monikinha, hai xente que deixa pegadas profundas, e vos sodes desas persoas. Moz, gracias por estar "dándote" sempre o cen por cen.

Apertas e bicos dun alevín frustrado, pasado o outro lado da barreira e que está a frustrado rapaces de primaria!

26 Octubre 2006 | 09:58 PM

Moz

Moz dijo

Gracias, Pablo, por el "comment". No estás al otro lado de la barrera, aquí no hay sectarismos, tú te escapaste a tiempo xDDDDDDDDD Un abrazo

26 Octubre 2006 | 10:44 PM

Monikinha

Monikinha dijo

O menos romántico... ummm... non estou dacordo. Aínda me lembro dalgunha conversa por Praga, cando estabas a piques de celebrar o teu "mesaniversario". O menos filósofo... tamén discrepo. Para filosofar non sempre hai que ir ó abstracto e ó metafísico, e se fixera falta ti tamén estás á altura.
Así que, meu alevín, de frustrado nada, que ti es alevín con todas as da lei, e se te pasaches ao outro lado da barreira non foi por falta de capacidade. Mira, meu rei, non sei se o mundo está a perder un grande xornalista, pero o que é seguro é que doutro xeito estaría a perder un grande mestre, dos que teñen vocación e non só intención de cobrar.

Jorgiño, desculpa por me aproveitar do teu blog para cuestións non estrictamente vencelladas o teu texto mais, se estabamos a falar de xenerosidade e xente que deixa pegada... Pablo é bo exemplo.

Bicos

27 Octubre 2006 | 05:45 PM

Mozzer

Mozzer dijo

Jaja, no te disculpes, Mónica, que no soy Paco Umbral (¡¡Yo vengo a hablar de mi texto!!). Es verdad todo lo que dices y está bien que lo digas tú, porque a mí se me había quedado en el tintero. Y además últimamente estoy aprendiendo a ser menos "abstracto", y a disfrutar más de la gente menos "abstracta" y pretenciosa, más sencilla, el encanto que se esconde detrás de la gente más mundana :D.

(Huyo últimamente mucho de la pedantería, intento también no caer en ella xD.)

Está bien eso de convertir este blog en lugar de encuentro para antiguos "alevines" y "no-alevines", así que no os cortéis, "xente"...

Saludos

29 Octubre 2006 | 02:39 PM

Escribe tu comentario


Sobre mí

Avatar de mozzer

Fifteen minutes with you...

ver perfil »
contacto »
Éste es un blog para románticos e ingenuos, es decir, para lo peorcito de esta sociedad. Sé que quedamos pocos, pero venceremos (aunque sea una victoria poética). Para indecentes, perturbados, ególatras y sociópatas como yo, es decir, los últimos pero los primeros. Éste es también un blog provisional, mientras no maneje todas las posibilidades de la herramienta y mientras no encuentre una ubicación mejor. Esto tiene que ser como una casa, y si no estamos cómodos, nos mudamos...

Fotos

mozzer todavía no ha subido ninguna foto.

¡Anímale a hacerlo!

Buscar

suscríbete

Selecciona el agregador que utilices para suscribirte a este blog (también puedes obtener la URL de los feeds):

¿Qué es esto?

Crea tu blog gratis en La Coctelera